Posted by on 23 maja 2018

Terapie zastępujące enzymy w zaburzeniach spichrzania lizosomalnego mogą powodować tak duży wpływ na chorobę, co uzasadnia zastosowanie takiego podejścia. Wprawdzie wiele opracowywanych leków nie wywołuje tak dramatycznych efektów terapeutycznych. Wykorzystanie nowego punktu końcowego Biomarker, który może przewidywać korzyści kliniczne
Częstym wyzwaniem dla małych firm realizujących produkty niszowych sierocych jest to, że wiele z tych zaburzeń nie ma wcześniej rozpoznanych punktów końcowych i charakteryzują się słabo scharakteryzowanymi, niejednorodnymi wskaźnikami progresji choroby. Bez takiej wiedzy trudno jest określić wielkość próby i czas trwania badania klinicznego.
Choroba Fabry ego jest kolejnym zaburzeniem spichrzania lizosomalnego, ale jest spowodowana przez związaną z X mutacją w genie kodującym .-galaktozydazę. U pacjentów płci męskiej choroba ma wyraźny fenotyp naczyniowy, którego działanie najczęściej występuje w nerkach, sercu i mózgu, przede wszystkim ze względu na magazynowanie globotriazyloceramidu (GL-3) w śródbłonku; choroba powoduje niewydolność nerek, kardiomiopatię, zdarzenia sercowe i udary. Długotrwałe i niejednorodne tempo progresji choroby u pacjentów z chorobą Fabry ego komplikuje projektowanie badań klinicznych i zazwyczaj wymaga dużych kohort, które są obserwowane przez bardzo długi czas, aby rozróżnić różnice między grupami w punktach końcowych wyniku klinicznego. Nowy zastępczy punkt końcowy może pozwolić na większą jednorodność wśród pacjentów w zakresie ocen podstawowych i reakcji na leczenie, z mniejszą próbą i krótszym czasem trwania badania.6
Przechowywanie GL-3 w śródbłonku jest bezpośrednio związane z przyczyną ostatecznej niewydolności nerek, która dotyka większość pacjentów z chorobą Fabry ego. W modelach zwierzęcych i badaniu fazy analiza granulek GL-3 obecnych w kłębuszkowych komórkach śródbłonka w biopsjach nerkowych wykazała, że rekombinowany enzym może usuwać GL-3 i przywracać komórki śródbłonka do prawie normalnego, jeśli nie normalnego, status w sposób zależny od dawki w ciągu kilku miesięcy.6
Wyzwaniem związanym z zastosowaniem klirensu GL-3 w śródbłonku kłębuszkowym jako zastępczym punkcie końcowym było to, że dane z biopsji mogą być dość zmienne, gdy próbki są pobierane z różnych obszarów nerki, a ocena może być subiektywna. Konieczne były rozległe prace nad wieloma biopsjami i systemami oceny, orzekaniem wyników i spotkaniami z recenzentami FDA w celu uzyskania porozumienia w sprawie wiarygodności biopsji i zakresu klirensu GL-3, który mógłby być uznany za istotny klinicznie w celu wsparcia tej patologicznej oceny. jako zastępczy punkt końcowy.
Uznano, że redukcja do normalnych lub prawie normalnych ilości (oznaczona jako 0 w 4-punktowej skali) prawdopodobnie pozwoli przewidzieć kliniczną korzyść.7 Badacze wybrali ten punkt końcowy i użyli panelu trzech patologów nerek do materiał do biopsji. Patolodzy niezależnie ocenili preparaty biopsji nerkowych, które zostały przedstawione w sposób zaślepiony i randomizowany. Wszyscy patolodzy uczestniczyli w sesjach wstępnych w celu ustalenia kryteriów dla skali ocen, która była stosowana do oceny klirensu z dotkniętych chorobą tkanek.8 Wyniki tego badania wykazały znaczący wpływ leczenia: 20 z 29 leczonych pacjentów miało biopsje nerki z wynikiem 0, podczas gdy żaden z 29 pacjentów, którzy otrzymali placebo (p <0,001) [hasła pokrewne: serwis niszczarek, forum kulturystyczne, Warszawa USG genetyczne ]

Powiązane tematy z artykułem: forum kulturystyczne serwis niszczarek Warszawa USG genetyczne

Posted by on 23 maja 2018

Terapie zastępujące enzymy w zaburzeniach spichrzania lizosomalnego mogą powodować tak duży wpływ na chorobę, co uzasadnia zastosowanie takiego podejścia. Wprawdzie wiele opracowywanych leków nie wywołuje tak dramatycznych efektów terapeutycznych. Wykorzystanie nowego punktu końcowego Biomarker, który może przewidywać korzyści kliniczne
Częstym wyzwaniem dla małych firm realizujących produkty niszowych sierocych jest to, że wiele z tych zaburzeń nie ma wcześniej rozpoznanych punktów końcowych i charakteryzują się słabo scharakteryzowanymi, niejednorodnymi wskaźnikami progresji choroby. Bez takiej wiedzy trudno jest określić wielkość próby i czas trwania badania klinicznego.
Choroba Fabry ego jest kolejnym zaburzeniem spichrzania lizosomalnego, ale jest spowodowana przez związaną z X mutacją w genie kodującym .-galaktozydazę. U pacjentów płci męskiej choroba ma wyraźny fenotyp naczyniowy, którego działanie najczęściej występuje w nerkach, sercu i mózgu, przede wszystkim ze względu na magazynowanie globotriazyloceramidu (GL-3) w śródbłonku; choroba powoduje niewydolność nerek, kardiomiopatię, zdarzenia sercowe i udary. Długotrwałe i niejednorodne tempo progresji choroby u pacjentów z chorobą Fabry ego komplikuje projektowanie badań klinicznych i zazwyczaj wymaga dużych kohort, które są obserwowane przez bardzo długi czas, aby rozróżnić różnice między grupami w punktach końcowych wyniku klinicznego. Nowy zastępczy punkt końcowy może pozwolić na większą jednorodność wśród pacjentów w zakresie ocen podstawowych i reakcji na leczenie, z mniejszą próbą i krótszym czasem trwania badania.6
Przechowywanie GL-3 w śródbłonku jest bezpośrednio związane z przyczyną ostatecznej niewydolności nerek, która dotyka większość pacjentów z chorobą Fabry ego. W modelach zwierzęcych i badaniu fazy analiza granulek GL-3 obecnych w kłębuszkowych komórkach śródbłonka w biopsjach nerkowych wykazała, że rekombinowany enzym może usuwać GL-3 i przywracać komórki śródbłonka do prawie normalnego, jeśli nie normalnego, status w sposób zależny od dawki w ciągu kilku miesięcy.6
Wyzwaniem związanym z zastosowaniem klirensu GL-3 w śródbłonku kłębuszkowym jako zastępczym punkcie końcowym było to, że dane z biopsji mogą być dość zmienne, gdy próbki są pobierane z różnych obszarów nerki, a ocena może być subiektywna. Konieczne były rozległe prace nad wieloma biopsjami i systemami oceny, orzekaniem wyników i spotkaniami z recenzentami FDA w celu uzyskania porozumienia w sprawie wiarygodności biopsji i zakresu klirensu GL-3, który mógłby być uznany za istotny klinicznie w celu wsparcia tej patologicznej oceny. jako zastępczy punkt końcowy.
Uznano, że redukcja do normalnych lub prawie normalnych ilości (oznaczona jako 0 w 4-punktowej skali) prawdopodobnie pozwoli przewidzieć kliniczną korzyść.7 Badacze wybrali ten punkt końcowy i użyli panelu trzech patologów nerek do materiał do biopsji. Patolodzy niezależnie ocenili preparaty biopsji nerkowych, które zostały przedstawione w sposób zaślepiony i randomizowany. Wszyscy patolodzy uczestniczyli w sesjach wstępnych w celu ustalenia kryteriów dla skali ocen, która była stosowana do oceny klirensu z dotkniętych chorobą tkanek.8 Wyniki tego badania wykazały znaczący wpływ leczenia: 20 z 29 leczonych pacjentów miało biopsje nerki z wynikiem 0, podczas gdy żaden z 29 pacjentów, którzy otrzymali placebo (p <0,001) [hasła pokrewne: serwis niszczarek, forum kulturystyczne, Warszawa USG genetyczne ]

Powiązane tematy z artykułem: forum kulturystyczne serwis niszczarek Warszawa USG genetyczne