Posted by on 19 kwietnia 2018

Z wyjątkiem pacjenta opisanego powyżej wszyscy pacjenci z istniejącymi wcześniej wariantami oporności na daklataswir wykazywali trwałą odpowiedź wirusologiczną. W odniesieniu do sofosbuwiru nie wykryto polimorfizmów NS5B-S282T. U jedynego pacjenta z przełomem wirusologicznym zdefiniowanym w protokole nie wykryto wyjściowego daklataswiru lub polimorfizmu związanego z opornością na sofosbuwir, a poziom RNA HCV w momencie przełomu wirusologicznego był zbyt niski (<25 IU na mililitr) do testowania oporności; u pacjenta wystąpiła trwała odpowiedź wirusologiczna po terapii ratunkowej. Bezpieczeństwo
Tabela 3. Tabela 3. Zdarzenia niepożądane w okresie leczenia. Najczęstszymi zdarzeniami niepożądanymi były zmęczenie, ból głowy i nudności (tabela 3 i tabela S6 w dodatkowym dodatku). Dwóch pacjentów przerwało leczenie z powodu zdarzeń niepożądanych (fibromialgia u jednego pacjenta i udar u jednego pacjenta); oba miały trwałą odpowiedź wirusologiczną (Tabela Poważne działania niepożądane podczas okresu leczenia (Tabela 3 i Tabela S8 w Dodatku Dodatkowym) obejmowały pojedyncze przypadki zapalenia żołądka i jelit, zapalenie okrężnicy, udar, ostra niewydolność nerek spowodowana odwodnieniem, które ustąpiły po podaniu płynów, złamanie przedramienia, lęk i ból opłucnej, zaostrzenie łuszczycy i hipokaliemii. Najczęstsze anomalie laboratoryjne stopnia 3 lub 4 to niski poziom fosforu i podwyższony poziom glukozy. Średnia zmiana poziomu hemoglobiny związana z reżimami, które zawierały rybawirynę w porównaniu z tymi, które nie zawierały rybawiryny wynosiła -2,2 g na decylitr w porównaniu z -0,3 g na decylitr po 24 tygodniach leczenia i -2,8 g na decylitr w porównaniu z -0,9 g na decylitr po 12 tygodni terapii. Dawka rybawiryny u pięciu pacjentów została zmniejszona z powodu anemii. Dodatkowe ustalenia dotyczące bezpieczeństwa wymieniono w tabelach S6, S7 i S8 w dodatkowym dodatku.
Dyskusja
Ocenialiśmy daklataswir i sofosbuwir u nieleczonych pacjentów i pacjentów, u których wcześniejsze leczenie telaprevirem lub boceprewirem zakończyło się niepowodzeniem. Ogólnie rzecz biorąc, u większości pacjentów utrzymywała się odpowiedź wirusologiczna, w tym 98% pacjentów z zakażeniem genotypem 1, niezależnie od podtypu wirusa lub niepowodzeniem wcześniejszego leczenia inhibitorami proteazy i 91% pacjentów zakażonych genotypem 2 lub 3. Najczęstsze zdarzenie niepożądane było zmęczenie, które odnotowano u około jednej trzeciej pacjentów. Nasze badanie pokazuje, że połączenie inhibitora NS5A i inhibitora NS5B wiązało się z wysokim odsetkiem wyleczeń u różnych pacjentów zakażonych HCV, w tym u pacjentów, którzy mieli uporczywe warianty HCV nadające oporność na inhibitory proteazy po nieskutecznym leczeniu telaprewirem lub boceprewirem.
Daclataswir plus sofosbuwir był związany z wysokim odsetkiem utrzymującej się odpowiedzi wirusologicznej u pacjentów z cechami, które wcześniej były związane ze słabą odpowiedzią na leczenie – genotypy 1a i 3 wirusa HCV, genotyp IL28B bez CC i czarna rasa
[więcej w: ginekologia estetyczna, dieta w ciąży, Warszawa ginekolog ]

Powiązane tematy z artykułem: dieta w ciąży ginekologia estetyczna Warszawa ginekolog

Posted by on 19 kwietnia 2018

Z wyjątkiem pacjenta opisanego powyżej wszyscy pacjenci z istniejącymi wcześniej wariantami oporności na daklataswir wykazywali trwałą odpowiedź wirusologiczną. W odniesieniu do sofosbuwiru nie wykryto polimorfizmów NS5B-S282T. U jedynego pacjenta z przełomem wirusologicznym zdefiniowanym w protokole nie wykryto wyjściowego daklataswiru lub polimorfizmu związanego z opornością na sofosbuwir, a poziom RNA HCV w momencie przełomu wirusologicznego był zbyt niski (<25 IU na mililitr) do testowania oporności; u pacjenta wystąpiła trwała odpowiedź wirusologiczna po terapii ratunkowej. Bezpieczeństwo
Tabela 3. Tabela 3. Zdarzenia niepożądane w okresie leczenia. Najczęstszymi zdarzeniami niepożądanymi były zmęczenie, ból głowy i nudności (tabela 3 i tabela S6 w dodatkowym dodatku). Dwóch pacjentów przerwało leczenie z powodu zdarzeń niepożądanych (fibromialgia u jednego pacjenta i udar u jednego pacjenta); oba miały trwałą odpowiedź wirusologiczną (Tabela Poważne działania niepożądane podczas okresu leczenia (Tabela 3 i Tabela S8 w Dodatku Dodatkowym) obejmowały pojedyncze przypadki zapalenia żołądka i jelit, zapalenie okrężnicy, udar, ostra niewydolność nerek spowodowana odwodnieniem, które ustąpiły po podaniu płynów, złamanie przedramienia, lęk i ból opłucnej, zaostrzenie łuszczycy i hipokaliemii. Najczęstsze anomalie laboratoryjne stopnia 3 lub 4 to niski poziom fosforu i podwyższony poziom glukozy. Średnia zmiana poziomu hemoglobiny związana z reżimami, które zawierały rybawirynę w porównaniu z tymi, które nie zawierały rybawiryny wynosiła -2,2 g na decylitr w porównaniu z -0,3 g na decylitr po 24 tygodniach leczenia i -2,8 g na decylitr w porównaniu z -0,9 g na decylitr po 12 tygodni terapii. Dawka rybawiryny u pięciu pacjentów została zmniejszona z powodu anemii. Dodatkowe ustalenia dotyczące bezpieczeństwa wymieniono w tabelach S6, S7 i S8 w dodatkowym dodatku.
Dyskusja
Ocenialiśmy daklataswir i sofosbuwir u nieleczonych pacjentów i pacjentów, u których wcześniejsze leczenie telaprevirem lub boceprewirem zakończyło się niepowodzeniem. Ogólnie rzecz biorąc, u większości pacjentów utrzymywała się odpowiedź wirusologiczna, w tym 98% pacjentów z zakażeniem genotypem 1, niezależnie od podtypu wirusa lub niepowodzeniem wcześniejszego leczenia inhibitorami proteazy i 91% pacjentów zakażonych genotypem 2 lub 3. Najczęstsze zdarzenie niepożądane było zmęczenie, które odnotowano u około jednej trzeciej pacjentów. Nasze badanie pokazuje, że połączenie inhibitora NS5A i inhibitora NS5B wiązało się z wysokim odsetkiem wyleczeń u różnych pacjentów zakażonych HCV, w tym u pacjentów, którzy mieli uporczywe warianty HCV nadające oporność na inhibitory proteazy po nieskutecznym leczeniu telaprewirem lub boceprewirem.
Daclataswir plus sofosbuwir był związany z wysokim odsetkiem utrzymującej się odpowiedzi wirusologicznej u pacjentów z cechami, które wcześniej były związane ze słabą odpowiedzią na leczenie – genotypy 1a i 3 wirusa HCV, genotyp IL28B bez CC i czarna rasa
[więcej w: ginekologia estetyczna, dieta w ciąży, Warszawa ginekolog ]

Powiązane tematy z artykułem: dieta w ciąży ginekologia estetyczna Warszawa ginekolog