Posted by on 19 kwietnia 2018

Pacjenci nie mieli dowodów marskości wątroby, udokumentowanej za pomocą biopsji wątroby w ciągu ostatnich 24 miesięcy lub nieinwazyjnej oceny markerów surowicy włóknienia (wynik FibroTest . 0,72, w skali od 0 do 1, z wyższymi wynikami wskazującymi na cięższą zwłóknienie i aminotransferaza asparaginianowa: wskaźnik płytek krwi .2, z wyższymi wynikami wskazującymi na większe prawdopodobieństwo rozległego zwłóknienia) w badaniu przesiewowym.24,25 Pacjenci, którzy otrzymywali wcześniejsze leczenie, potwierdzili niepowodzenie wirusa podczas lub po leczeniu telaprewirem (w dawce 750 mg trzy razy na dobę) lub boceprewir (w dawce 800 mg trzy razy na dobę) plus peginterferon alfa-rybawiryny. Niepowodzenie wirusowe zdefiniowano jako brak odpowiedzi (wykrywalne poziomy HCV RNA pod koniec okresu leczenia), przełom (wzrost> log10 z najniższego poziomu RNA HCV lub mierzalny poziom RNA HCV u pacjenta z niewykrywalnym poziomem podczas okres leczenia) lub nawrót (mierzalny poziom HCV RNA podczas obserwacji u pacjenta z niewykrywalnym poziomem pod koniec okresu leczenia).
Pacjenci, którzy przerwali telaprewir lub boceprewir z powodu zdarzeń niepożądanych, zostali wykluczeni. Inne kryteria wykluczenia to przewlekła choroba wątroby inna niż zakażenie HCV i koinfekcja HIV lub wirusem zapalenia wątroby typu B. Wszyscy pacjenci wyrazili pisemną świadomą zgodę.
Przestudiuj badanie
Badanie przeprowadzono zgodnie z wytycznymi Dobrej Praktyki Klinicznej i zatwierdzono je przez komisję ds. Przeglądu instytucjonalnego lub niezależny komitet etyczny w każdym miejscu. Bristol-Myers Squibb (sponsor) i Pharmasset (obecnie Gilead Sciences), które dostarczyły badany lek, zaprojektowały badanie; sponsor przeprowadził badanie we współpracy z głównymi badaczami, zebrał dane, monitorował przebieg badania i przeprowadzał analizy statystyczne. Pierwszy szkic manuskryptu został przygotowany przez autorów akademickich i branżowych, przy wsparciu medycznego autora opłaconego przez sponsora. Autorzy zapewniają rękojmię kompletności i dokładności analiz danych i danych oraz wierności badania do protokołu (dostępne wraz z pełnym tekstem tego artykułu na stronie).
Projekt badania
W tym otwartym badaniu nieleczeni pacjenci zostali losowo przydzieleni, w stosunku 1: 1: 1, do otrzymywania sofosbuwiru przez tydzień, następnie daklataswiru i sofosbuwiru przez 23 tygodnie (grupy A i B); daklataswir i sofosbuwir przez 24 tygodnie (grupy C i D); lub daklataswir, sofosbuwir i rybawiryna przez 24 tygodnie (grupy E i F). Pacjenci z zakażeniem genotypem zostali przypisani do grupy A, C lub E, a pacjenci zakażeni genotypem 2 lub 3 zostali przydzieleni do grupy B, D lub F (ryc.
[przypisy: wysiłkowe nietrzymanie moczu, USG ciąży, USG genetyczne ]

Powiązane tematy z artykułem: USG ciąży USG genetyczne wysiłkowe nietrzymanie moczu

Posted by on 19 kwietnia 2018

Pacjenci nie mieli dowodów marskości wątroby, udokumentowanej za pomocą biopsji wątroby w ciągu ostatnich 24 miesięcy lub nieinwazyjnej oceny markerów surowicy włóknienia (wynik FibroTest . 0,72, w skali od 0 do 1, z wyższymi wynikami wskazującymi na cięższą zwłóknienie i aminotransferaza asparaginianowa: wskaźnik płytek krwi .2, z wyższymi wynikami wskazującymi na większe prawdopodobieństwo rozległego zwłóknienia) w badaniu przesiewowym.24,25 Pacjenci, którzy otrzymywali wcześniejsze leczenie, potwierdzili niepowodzenie wirusa podczas lub po leczeniu telaprewirem (w dawce 750 mg trzy razy na dobę) lub boceprewir (w dawce 800 mg trzy razy na dobę) plus peginterferon alfa-rybawiryny. Niepowodzenie wirusowe zdefiniowano jako brak odpowiedzi (wykrywalne poziomy HCV RNA pod koniec okresu leczenia), przełom (wzrost> log10 z najniższego poziomu RNA HCV lub mierzalny poziom RNA HCV u pacjenta z niewykrywalnym poziomem podczas okres leczenia) lub nawrót (mierzalny poziom HCV RNA podczas obserwacji u pacjenta z niewykrywalnym poziomem pod koniec okresu leczenia).
Pacjenci, którzy przerwali telaprewir lub boceprewir z powodu zdarzeń niepożądanych, zostali wykluczeni. Inne kryteria wykluczenia to przewlekła choroba wątroby inna niż zakażenie HCV i koinfekcja HIV lub wirusem zapalenia wątroby typu B. Wszyscy pacjenci wyrazili pisemną świadomą zgodę.
Przestudiuj badanie
Badanie przeprowadzono zgodnie z wytycznymi Dobrej Praktyki Klinicznej i zatwierdzono je przez komisję ds. Przeglądu instytucjonalnego lub niezależny komitet etyczny w każdym miejscu. Bristol-Myers Squibb (sponsor) i Pharmasset (obecnie Gilead Sciences), które dostarczyły badany lek, zaprojektowały badanie; sponsor przeprowadził badanie we współpracy z głównymi badaczami, zebrał dane, monitorował przebieg badania i przeprowadzał analizy statystyczne. Pierwszy szkic manuskryptu został przygotowany przez autorów akademickich i branżowych, przy wsparciu medycznego autora opłaconego przez sponsora. Autorzy zapewniają rękojmię kompletności i dokładności analiz danych i danych oraz wierności badania do protokołu (dostępne wraz z pełnym tekstem tego artykułu na stronie).
Projekt badania
W tym otwartym badaniu nieleczeni pacjenci zostali losowo przydzieleni, w stosunku 1: 1: 1, do otrzymywania sofosbuwiru przez tydzień, następnie daklataswiru i sofosbuwiru przez 23 tygodnie (grupy A i B); daklataswir i sofosbuwir przez 24 tygodnie (grupy C i D); lub daklataswir, sofosbuwir i rybawiryna przez 24 tygodnie (grupy E i F). Pacjenci z zakażeniem genotypem zostali przypisani do grupy A, C lub E, a pacjenci zakażeni genotypem 2 lub 3 zostali przydzieleni do grupy B, D lub F (ryc.
[przypisy: wysiłkowe nietrzymanie moczu, USG ciąży, USG genetyczne ]

Powiązane tematy z artykułem: USG ciąży USG genetyczne wysiłkowe nietrzymanie moczu