Posted by on 9 września 2018

Niskie poziomy całkowitej 25-hydroksywitaminy D są powszechne wśród czarnych Amerykanów. Białko wiążące witaminę D nie zostało uwzględnione w ocenie niedoboru witaminy D. Metody
W badaniu Zdrowe starzenie się w sąsiedztwie różnorodności w kohorcie życia czarnych i białych (2085 uczestników) mierzono poziomy całkowitej 25-hydroksywitaminy D, białka wiążącego witaminę D oraz parathormonu, a także gęstości mineralnej kości (BMD) . Genotypowaliśmy uczestników badania dla dwóch powszechnych polimorfizmów w genie białka wiążącego witaminę D (rs7041 i rs4588). Oszacowaliśmy poziomy biodostępnej 25-hydroksywitaminy D u homozygotycznych uczestników.
Wyniki
Średnie (. SE) poziomy zarówno całkowitej 25-hydroksywitaminy D, jak i białka wiążącego witaminę D były niższe w czerni niż w białkach (ogółem 25-hydroksywitamina D, 15,6 . 0,2 ng na mililitr vs. 25,8 . 0,4 ng na mililitr, P <0,05). 0,001, białko wiążące witaminę D, 168 . 3 .g na mililitr vs. 337 . 5 .g na mililitr, P <0,001). Wydaje się, że polimorfizmy genetyczne niezależnie wyjaśniały 79,4% i 9,9% zmienności poziomów białka wiążącego witaminę D i łącznie 25-hydroksywitaminy D, odpowiednio. BMD był wyższy w czerni niż w białych (1,05 . 0,01 g na centymetr kwadratowy w porównaniu do 0,94 . 0,01 g na centymetr kwadratowy, P <0,001). Poziom hormonu przytarczyc zwiększał się wraz ze zmniejszaniem się poziomu całkowitej lub biodostępnej 25-hydroksywitaminy D (P <0,001 dla obu związków), jednak w obrębie każdego kwintyla stężenia parathormonu, czerniaki miały znacznie niższe poziomy całkowitej 25-hydroksywitaminy D niż białka. Wśród homozygotycznych uczestników, czarni i biali mieli podobny poziom biodostępnej ogólnie 25-hydroksywitaminy D (2,9 . 0,1 ng na mililitr i 3,1 . 0,1 ng na mililitr, odpowiednio, P = 0,71) i w obrębie kwintyli stężenia parathormonu.
Wnioski
Mieszkańcy Czarnych Amerykanów, w porównaniu z białymi, mieli niskie poziomy całkowitej 25-hydroksywitaminy D i białka wiążącego witaminę D, co prowadziło do podobnych stężeń biodostępnej 25-hydroksywitaminy D. Rasowe różnice w częstości występowania powszechnych polimorfizmów genetycznych prawdopodobne wyjaśnienie tej obserwacji. (Finansowane przez National Institute on Aging i inne.)
Wprowadzenie
Niski poziom całkowitej 25-hydroksywitaminy D, które są częstsze u czarnych Amerykanów niż u białych Amerykanów, wiąże się z negatywnymi skutkami zdrowotnymi w badaniach epidemiologicznych. 1-4 Takie badania są odpowiedzialne za rutynową praktykę kliniczną badań przesiewowych pod kątem niedoboru witaminy D. Wśród możliwych skutków niedoboru witaminy D najsilniejszym dowodem jest rola w zaburzeniach układu kostnego, 5,6, ale kliniczne badania suplementacji witaminą D w celu zmniejszenia ryzyka złamania były niejednoznaczne.7-10
Ponieważ czarni konsekwentnie mają niższe poziomy całkowitej 25-hydroksywitaminy D niż białka, często otrzymują diagnozę niedoboru witaminy D. 11-13 Jednak w porównaniu z białymi, czarni mają wyższą gęstość mineralną kości (BMD) i mniejsze ryzyko łamliwość kruchości.14-16 Podwyższone poziomy parathormonu, często uważanego za czuły marker niedoboru witaminy D, są częstsze u czarnych niż u białych
[więcej w: internista mińsk mazowiecki, osocze bogatopłytkowe wrocław, elektroterapia wskazania ]

Powiązane tematy z artykułem: elektroterapia wskazania internista mińsk mazowiecki osocze bogatopłytkowe wrocław

Posted by on 9 września 2018

Niskie poziomy całkowitej 25-hydroksywitaminy D są powszechne wśród czarnych Amerykanów. Białko wiążące witaminę D nie zostało uwzględnione w ocenie niedoboru witaminy D. Metody
W badaniu Zdrowe starzenie się w sąsiedztwie różnorodności w kohorcie życia czarnych i białych (2085 uczestników) mierzono poziomy całkowitej 25-hydroksywitaminy D, białka wiążącego witaminę D oraz parathormonu, a także gęstości mineralnej kości (BMD) . Genotypowaliśmy uczestników badania dla dwóch powszechnych polimorfizmów w genie białka wiążącego witaminę D (rs7041 i rs4588). Oszacowaliśmy poziomy biodostępnej 25-hydroksywitaminy D u homozygotycznych uczestników.
Wyniki
Średnie (. SE) poziomy zarówno całkowitej 25-hydroksywitaminy D, jak i białka wiążącego witaminę D były niższe w czerni niż w białkach (ogółem 25-hydroksywitamina D, 15,6 . 0,2 ng na mililitr vs. 25,8 . 0,4 ng na mililitr, P <0,05). 0,001, białko wiążące witaminę D, 168 . 3 .g na mililitr vs. 337 . 5 .g na mililitr, P <0,001). Wydaje się, że polimorfizmy genetyczne niezależnie wyjaśniały 79,4% i 9,9% zmienności poziomów białka wiążącego witaminę D i łącznie 25-hydroksywitaminy D, odpowiednio. BMD był wyższy w czerni niż w białych (1,05 . 0,01 g na centymetr kwadratowy w porównaniu do 0,94 . 0,01 g na centymetr kwadratowy, P <0,001). Poziom hormonu przytarczyc zwiększał się wraz ze zmniejszaniem się poziomu całkowitej lub biodostępnej 25-hydroksywitaminy D (P <0,001 dla obu związków), jednak w obrębie każdego kwintyla stężenia parathormonu, czerniaki miały znacznie niższe poziomy całkowitej 25-hydroksywitaminy D niż białka. Wśród homozygotycznych uczestników, czarni i biali mieli podobny poziom biodostępnej ogólnie 25-hydroksywitaminy D (2,9 . 0,1 ng na mililitr i 3,1 . 0,1 ng na mililitr, odpowiednio, P = 0,71) i w obrębie kwintyli stężenia parathormonu.
Wnioski
Mieszkańcy Czarnych Amerykanów, w porównaniu z białymi, mieli niskie poziomy całkowitej 25-hydroksywitaminy D i białka wiążącego witaminę D, co prowadziło do podobnych stężeń biodostępnej 25-hydroksywitaminy D. Rasowe różnice w częstości występowania powszechnych polimorfizmów genetycznych prawdopodobne wyjaśnienie tej obserwacji. (Finansowane przez National Institute on Aging i inne.)
Wprowadzenie
Niski poziom całkowitej 25-hydroksywitaminy D, które są częstsze u czarnych Amerykanów niż u białych Amerykanów, wiąże się z negatywnymi skutkami zdrowotnymi w badaniach epidemiologicznych. 1-4 Takie badania są odpowiedzialne za rutynową praktykę kliniczną badań przesiewowych pod kątem niedoboru witaminy D. Wśród możliwych skutków niedoboru witaminy D najsilniejszym dowodem jest rola w zaburzeniach układu kostnego, 5,6, ale kliniczne badania suplementacji witaminą D w celu zmniejszenia ryzyka złamania były niejednoznaczne.7-10
Ponieważ czarni konsekwentnie mają niższe poziomy całkowitej 25-hydroksywitaminy D niż białka, często otrzymują diagnozę niedoboru witaminy D. 11-13 Jednak w porównaniu z białymi, czarni mają wyższą gęstość mineralną kości (BMD) i mniejsze ryzyko łamliwość kruchości.14-16 Podwyższone poziomy parathormonu, często uważanego za czuły marker niedoboru witaminy D, są częstsze u czarnych niż u białych
[więcej w: internista mińsk mazowiecki, osocze bogatopłytkowe wrocław, elektroterapia wskazania ]

Powiązane tematy z artykułem: elektroterapia wskazania internista mińsk mazowiecki osocze bogatopłytkowe wrocław