Posted by on 19 kwietnia 2018

Skorygowane średnie poziomy parathormonu były wyższe w czerni niż w białkach (39 . pg na mililitr w porównaniu do 34 . pg na mililitr, p <0,001). Kiedy wykluczyliśmy uczestników z mierzalną 25-hydroksywitaminą D2, nasze odkrycia nie zmieniły się znacząco (dane nie pokazane). Genetyczne polimorfizmy, białko wiążące witaminę D i całość 25-hydroksywitaminy D
Tabela 2. Tabela 2. Wpływ polimorfizmów genetycznych na poziomy białka wiążącego witaminę D i sumę 25-hydroksywitaminy D. Czarni częściej niż biali mieli allel T w rs7041, podczas gdy białka były bardziej niż czarne, aby mieć G allel w tym miejscu (P <0,001 dla obu porównań); czarni rzadziej mieli allel A w rs4588 (p <0,001) (tabela 2).
Allel T w rs7041 był związany z obniżonym poziomem białka wiążącego witaminę D zarówno u czarnych jak i białych (Tabela 2). Allel A w rs4588 był związany z wyższymi poziomami białek wiążących witaminę D zarówno u czarnych jak i białych po uwzględnieniu allelu w rs7041. Polimorfizmy w rs7041 i rs4588 miały addytywny wpływ na stężenia białek wiążących witaminę D (Tabela 2). Warianty genetyczne niezależnie pojawiły się, aby wyjaśnić 79,4% zmienności poziomów białka wiążącego witaminę D po uwzględnieniu innych czynników. Po uwzględnieniu wariantów genetycznych, wydaje się, że rasa wyjaśnia mniej niż 0,1% zmienności poziomów białka wiążącego witaminę D.
Allel T w rs7041 był związany ze zmniejszonymi poziomami całkowitej 25-hydroksywitaminy D wśród czarnych. U białych allel A w rs4588 wiązał się ze zmniejszeniem poziomu całkowitej 25-hydroksywitaminy D (tabela 2). Wydaje się, że te genetyczne polimorfizmy wyjaśniały 9,9% zmian w całkowitych poziomach 25-hydroksywitaminy D po uwzględnieniu innych czynników. W tym samym modelu okazało się, że sezon i rasa wyjaśniały odpowiednio 10,5% i 7,3% zmian w całkowitych poziomach 25-hydroksywitaminy D, podczas gdy okazało się, że płeć, wiek, palenie tytoniu, spożycie wapnia, BMI, ubóstwo i mikroalbuminuria wydają się odpowiadać mniej niż 2,0% zmiany. Ogółem 31,2% zmian w całkowitych poziomach 25-hydroksywitaminy D wydawało się wyjaśnione w modelu zawierającym wyżej wymienione zmienne. Stwierdzono, że stężenie białka wiążącego witaminę D i genotypu białka wiążącego witaminę D wyjaśnia podobną zmienność.
Wyniki u uczestników homozygotycznych
Phenotypy białka wiążącego witaminę D i biodostępną 25-hydroksywitaminę D
Figura 2. Figura 2. Wariantowe białka wiążące witaminę D i biodostępne 25-hydroksywitamina D. Jak pokazano w Tablicy A, unikalne kombinacje polimorfizmów rs7041 i rs4588 powodują zmiany aminokwasów prowadzące do wariantu białek wiążących witaminę D (po lewej stronie panelu). ; Asp oznacza kwas asparaginowy, kwas glutaminowy Glu, Lys lizynę i treoninę)
[przypisy: leczenie endometriozy, USG genetyczne, USG tarczycy ]

Powiązane tematy z artykułem: leczenie endometriozy USG genetyczne USG tarczycy

Posted by on 19 kwietnia 2018

Skorygowane średnie poziomy parathormonu były wyższe w czerni niż w białkach (39 . pg na mililitr w porównaniu do 34 . pg na mililitr, p <0,001). Kiedy wykluczyliśmy uczestników z mierzalną 25-hydroksywitaminą D2, nasze odkrycia nie zmieniły się znacząco (dane nie pokazane). Genetyczne polimorfizmy, białko wiążące witaminę D i całość 25-hydroksywitaminy D
Tabela 2. Tabela 2. Wpływ polimorfizmów genetycznych na poziomy białka wiążącego witaminę D i sumę 25-hydroksywitaminy D. Czarni częściej niż biali mieli allel T w rs7041, podczas gdy białka były bardziej niż czarne, aby mieć G allel w tym miejscu (P <0,001 dla obu porównań); czarni rzadziej mieli allel A w rs4588 (p <0,001) (tabela 2).
Allel T w rs7041 był związany z obniżonym poziomem białka wiążącego witaminę D zarówno u czarnych jak i białych (Tabela 2). Allel A w rs4588 był związany z wyższymi poziomami białek wiążących witaminę D zarówno u czarnych jak i białych po uwzględnieniu allelu w rs7041. Polimorfizmy w rs7041 i rs4588 miały addytywny wpływ na stężenia białek wiążących witaminę D (Tabela 2). Warianty genetyczne niezależnie pojawiły się, aby wyjaśnić 79,4% zmienności poziomów białka wiążącego witaminę D po uwzględnieniu innych czynników. Po uwzględnieniu wariantów genetycznych, wydaje się, że rasa wyjaśnia mniej niż 0,1% zmienności poziomów białka wiążącego witaminę D.
Allel T w rs7041 był związany ze zmniejszonymi poziomami całkowitej 25-hydroksywitaminy D wśród czarnych. U białych allel A w rs4588 wiązał się ze zmniejszeniem poziomu całkowitej 25-hydroksywitaminy D (tabela 2). Wydaje się, że te genetyczne polimorfizmy wyjaśniały 9,9% zmian w całkowitych poziomach 25-hydroksywitaminy D po uwzględnieniu innych czynników. W tym samym modelu okazało się, że sezon i rasa wyjaśniały odpowiednio 10,5% i 7,3% zmian w całkowitych poziomach 25-hydroksywitaminy D, podczas gdy okazało się, że płeć, wiek, palenie tytoniu, spożycie wapnia, BMI, ubóstwo i mikroalbuminuria wydają się odpowiadać mniej niż 2,0% zmiany. Ogółem 31,2% zmian w całkowitych poziomach 25-hydroksywitaminy D wydawało się wyjaśnione w modelu zawierającym wyżej wymienione zmienne. Stwierdzono, że stężenie białka wiążącego witaminę D i genotypu białka wiążącego witaminę D wyjaśnia podobną zmienność.
Wyniki u uczestników homozygotycznych
Phenotypy białka wiążącego witaminę D i biodostępną 25-hydroksywitaminę D
Figura 2. Figura 2. Wariantowe białka wiążące witaminę D i biodostępne 25-hydroksywitamina D. Jak pokazano w Tablicy A, unikalne kombinacje polimorfizmów rs7041 i rs4588 powodują zmiany aminokwasów prowadzące do wariantu białek wiążących witaminę D (po lewej stronie panelu). ; Asp oznacza kwas asparaginowy, kwas glutaminowy Glu, Lys lizynę i treoninę)
[przypisy: leczenie endometriozy, USG genetyczne, USG tarczycy ]

Powiązane tematy z artykułem: leczenie endometriozy USG genetyczne USG tarczycy