Posted by on 19 kwietnia 2018

Tylko uczestnicy, którzy ukończyli badanie, w tym densytometria kości (przeprowadzona z użyciem densytometru Lunar DPX-IQ [Lunar] i ograniczona do uczestników o masie ciała <122.5 kg [270 funtów]), i którzy mieli wystarczającą ilość obecne badanie (2085 uczestników) (ryc. S1 w Dodatku uzupełniającym, dostępne z pełnym tekstem tego artykułu na stronie). W tym badaniu wykorzystano BMD na szyjce kości udowej, biorąc pod uwagę jego znaczenie jako czynnika ryzyka złamania kości biodrowej.27 Analizy laboratoryjne
Próbki krwi pobrane podczas badania przechowywano w temperaturze -80 ° C. Poziomy całkowitej 25-hydroksywitaminy D (D2 i D3) zmierzono przy użyciu tandemowej spektrometrii masowej (współczynnik zmienności między testami, 8,6%). Poziomy białka wiążącego witaminę D mierzono za pomocą komercyjnego testu immunoenzymatycznego (R & D Systems), który wykorzystuje dwa przeciwciała monoklonalne w formacie kanapkowym (współczynnik zmienności między testami, 7,2%). Poziom nienaruszonego parathormonu mierzono za pomocą testu Elecsys Parathyroid Hormone Immunoassay (Modular Analytics E170, Roche Diagnostics) (współczynnik zmienności między testami, 2,5%). Poziom wapnia skorygowano względem poziomu albuminy uczestnika w następujący sposób: skorygowany wapń = (zmierzone stężenie wapnia w mg na decylitr) + [0,8 x (4,0 – albumina surowicy wg / decylitr)].
Genotypowanie
Próbki DNA od uczestników genotypowano dla dwóch powszechnych polimorfizmów pojedynczego nukleotydu (SNP) w regionie kodującym genu białka wiążącego witaminę D (rs4588 i rs7041) (patrz sekcja Metody w dodatkowym dodatku). Te polimorfizmy wybrano ze względu na ich wysoką częstość występowania w populacji ogólnej, ich związek z rasą i ich znane powiązanie z funkcją białka wiążącego witaminę D.2-25 Pomyślnie genotypowaliśmy próbki od 1981 uczestników (95,0%).
Obliczanie biodostępnej 25-hydroksywitaminy D
Biodostępna 25-hydroksywitamina D została zdefiniowana jako krążąca 25-hydroksywitamina D niezwiązana z białkiem wiążącym witaminę D, co jest analogiczne do definicji dostępnego biologicznie testosteronu.28 Stężenia biodostępnej 25-hydroksywitaminy D obliczono dla 1025 homozygot, dla których mogliśmy użyć stałej powinowactwa specyficznej dla danego genotypu na podstawie obecności pojedynczego wariantu białka wiążącego witaminę D (patrz sekcja Metody w dodatkowym dodatku). 22 Obliczone stężenia biodostępnej 25-hydroksywitaminy D zostały potwierdzone przez bezpośredni pomiar w podgrupę homozygotycznych uczestników przy użyciu konkurencyjnego testu wiązania radioligandu (patrz rozdział Metody i Rys. S2 i S3 w Dodatku uzupełniającym)
[więcej w: leczenie niepłodności, USG genetyczne, ginekologia ]

Powiązane tematy z artykułem: ginekologia leczenie niepłodności USG genetyczne

Posted by on 19 kwietnia 2018

Tylko uczestnicy, którzy ukończyli badanie, w tym densytometria kości (przeprowadzona z użyciem densytometru Lunar DPX-IQ [Lunar] i ograniczona do uczestników o masie ciała <122.5 kg [270 funtów]), i którzy mieli wystarczającą ilość obecne badanie (2085 uczestników) (ryc. S1 w Dodatku uzupełniającym, dostępne z pełnym tekstem tego artykułu na stronie). W tym badaniu wykorzystano BMD na szyjce kości udowej, biorąc pod uwagę jego znaczenie jako czynnika ryzyka złamania kości biodrowej.27 Analizy laboratoryjne
Próbki krwi pobrane podczas badania przechowywano w temperaturze -80 ° C. Poziomy całkowitej 25-hydroksywitaminy D (D2 i D3) zmierzono przy użyciu tandemowej spektrometrii masowej (współczynnik zmienności między testami, 8,6%). Poziomy białka wiążącego witaminę D mierzono za pomocą komercyjnego testu immunoenzymatycznego (R & D Systems), który wykorzystuje dwa przeciwciała monoklonalne w formacie kanapkowym (współczynnik zmienności między testami, 7,2%). Poziom nienaruszonego parathormonu mierzono za pomocą testu Elecsys Parathyroid Hormone Immunoassay (Modular Analytics E170, Roche Diagnostics) (współczynnik zmienności między testami, 2,5%). Poziom wapnia skorygowano względem poziomu albuminy uczestnika w następujący sposób: skorygowany wapń = (zmierzone stężenie wapnia w mg na decylitr) + [0,8 x (4,0 – albumina surowicy wg / decylitr)].
Genotypowanie
Próbki DNA od uczestników genotypowano dla dwóch powszechnych polimorfizmów pojedynczego nukleotydu (SNP) w regionie kodującym genu białka wiążącego witaminę D (rs4588 i rs7041) (patrz sekcja Metody w dodatkowym dodatku). Te polimorfizmy wybrano ze względu na ich wysoką częstość występowania w populacji ogólnej, ich związek z rasą i ich znane powiązanie z funkcją białka wiążącego witaminę D.2-25 Pomyślnie genotypowaliśmy próbki od 1981 uczestników (95,0%).
Obliczanie biodostępnej 25-hydroksywitaminy D
Biodostępna 25-hydroksywitamina D została zdefiniowana jako krążąca 25-hydroksywitamina D niezwiązana z białkiem wiążącym witaminę D, co jest analogiczne do definicji dostępnego biologicznie testosteronu.28 Stężenia biodostępnej 25-hydroksywitaminy D obliczono dla 1025 homozygot, dla których mogliśmy użyć stałej powinowactwa specyficznej dla danego genotypu na podstawie obecności pojedynczego wariantu białka wiążącego witaminę D (patrz sekcja Metody w dodatkowym dodatku). 22 Obliczone stężenia biodostępnej 25-hydroksywitaminy D zostały potwierdzone przez bezpośredni pomiar w podgrupę homozygotycznych uczestników przy użyciu konkurencyjnego testu wiązania radioligandu (patrz rozdział Metody i Rys. S2 i S3 w Dodatku uzupełniającym)
[więcej w: leczenie niepłodności, USG genetyczne, ginekologia ]

Powiązane tematy z artykułem: ginekologia leczenie niepłodności USG genetyczne